เช้าของวันอาทิตย์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เป็นวันบุญประวัติศาสตร์ที่ชาวแม่ลาน้อยยังคงปลื้มไม่ลืม ท่ามกลางละอองฝนเบาๆที่โปรยปราย ได้มีพี่น้องชาวดอยหลากหลายชนเผ่าหลายพันคน ทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่เด็กน้อยตัวนิ่วๆจนถึงพ่ออุ๊ยแม่อุ๊ย มานั่งตามเส้นทางจากวัดแม่ลาน้อยไปยังวัดป่าหมาก
ต่อจากตอนที่แล้ว.....ภายหลังจากที่ “ท่านเทพธิดาใหม่” ได้เคลื่อนเทวรถที่สุดแสนอลังการพร้อมด้วยเหล่าบริวารอันเป็นทิพย์ของเธอมาเวียนประทักษิณรอบวัดพระธรรมกายโทชิหงิ ด้วยดวงใจที่แช่มชื่นเบิกบานในบุญ
การเดินธุดงค์ธรรมชัย ของพุทธบุตรผู้กล้าจากโครงการอุปสมบทหมู่ ระดับอุดมศึกษา รุ่นที่ 41 ได้ปลุกศรัทธาในดวงใจของชาวบ้านให้เบ่งบาน จากเมืองขอนแก่นมุ่งหน้าสู่ต่างอำเภอ
ที่คุณแม่เอี๊ยกเน้ยเสียชีวิตด้วยโรคชรา จากไปตอนอายุ 91 ปีเพราะเศษกรรมปาณาติบาต ที่ตัวท่านเคยฆ่าสัตว์มาหลายๆ ภพหลายๆ ชาติ รวมกับเศษกรรมที่ท่านเคยใช้แรงงานสัตว์อย่างหนัก
ประชาชนภายในแคว้น จะทำการคัดเลือกสภานักปราชญ์ที่จะมาปกครองแคว้น จากความรู้ความสามารถและภาพลักษณ์ที่ดีเป็นหลัก
ขณะที่กายละเอียดของคุณโมนิค กำลังเพลิดเพลินกับการนั่งสมาธิ ทบทวนบุญอยู่ที่หน้ามหาธรรมกายเจดีย์ ด้วยผลแห่งบุญทุกๆ บุญ มีปริมาณมากพอที่จะส่งผลอย่างเต็มที่
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกได้เกิดเป็นกุลธิดาสุดสวยผู้มากพร้อมไปด้วยความรู้ความสามารถ อยู่ในตระกูลของนักปราชญ์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของชาวเมืองแห่งหนึ่งในแคว้นของพระราชาองค์ที่บวช
ทันทีที่กายละเอียดสามีของตัวลูกได้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตัวเขาก็ได้พบกับสิ่งอัศจรรย์ที่ตัวเขาไม่เคยเห็นแบบจะๆ มาก่อนในชีวิต ซึ่งสิ่งอัศจรรย์ที่ว่านั้นก็คือ........
ต่อจากตอนที่แล้ว......หลังจากที่พระธรรมกายได้เมตตาไปโปรดกายละเอียดโยมแม่ของลูกถึงที่บ้านแล้ว พระธรรมกายก็ได้เมตตานำบุญของตัวลูก ที่ได้ตั้งใจฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะเป็นพระแท้และบุญที่ตัวลูกได้บวชสร้างบารมีกับหมู่คณะ ไปซ้อนตรึงติดไว้ที่ศูนย์กลางกายของกายละเอียดโยมแม่ของลูก
ต่อจากตอนที่แล้ว.....เมื่อมาถึงรุ่งเช้าของวันที่ 5 นับจากวันแรกที่ตัวเธอเสียชีวิต ทันทีที่กายละเอียดของภรรยาของลูกได้ลืมตาขึ้น หัวใจของเธอก็พองโตอย่างสุดๆ เพราะตัวเธอได้เห็นขบวนของเหล่าบริวารอันเป็นทิพย์มารอคอยต้อนรับตัวเธอ
